Soğuk bir kış sabahı sahildeki küçük bir köyden bir balıkçı filosu denize açıldı. Öğleden sonra büyük bir fırtına koptu..
Gece olduğunda balıkçı teknelerinden hiçbirisi limana dönememişti..
Bütün gece boyunca eşler, anneler, çocuklar ve sevgililer ellerini açıp, kaybolan sevdiklerini kurtarması için Tanrı'ya yakararak kıyıda dolaştılar..
***
Bu berbat durumda, bir de kulübelerden birinde yangın çıktı.. Hiçbir şeyi kurtarmak mümkün olmadı..
Gün ışırken, herkes sevinçle balıkçı teknelerinin tümünün
sapasağlam limana döndüğünü gördü..
Kıyıda ağlayan tek kişi vardı. Yangında evi kül olan kadın..
***
Kocası karaya çıkarken "Mahvolduk! Evimiz, içindeki her şeyle birlikte
yangında kül oldu" diye haykırdı.
Adam karısına sarıldı..
"O yangına şükürler olsun! Gecenin
zifiri karanlığında, o müthiş fırtınada, dağ gibi dalgalar arasında, yanan kulübemizin ışığı sayesinde bütün tekneler, yolumuzu bulduk ve salimen dönebildim!"
***
Hayat bu;
Üzülüyorsun, "takma!" diyorlar..
Kızıyorsun, "değmez!" diyorlar..
Boşveriyorsun "gamsız!" diyorlar..
Konuşuyorsun, "muhatap olma!" diyorlar..
Çekip gidiyorsun, "mücadele et!" diyorlar..
Alttan alıyorsun, "tepene çıkardın!" diyorlar..
Bağırıyorsun, "sakin ol!" diyorlar..
Aklı başında davranıyorsun, "bu kadar uslu olunmaz!" diyorlar..
Ölünce ne diyecekler?
Muhtemelen;
"ölüm sana yakışmadı!"
Normal tabii, dirimizi beğenmediler ki ölümüzü beğensinler!
***
Neyzen Tevfik demiş ki:
"Hayat, çatlak bardaktaki suya benzer..
İçsen de tükenir, içmesen de!."
Bu yüzden hayattan tat almaya bakın..
Çünkü yaşasan da bitecek,
yaşamasan da!..
*Değerli bir dostun paylaşımından düzenlenmiştir.