Çocuk sesleri geliyordu içeriden.
Neşeli, coşkulu, mutlu çocuk sesleri.
Durdum kapının önünde.
Onların mutluluğu kapıdan taşıp beni de sarıverdi.
Içeride hayat vardı.
Sıcacık bir hayat...
Sonra bir kadın sesi...
Anneleriydi sanırım.
"Soykası batmıyasıcalar yüreemi, özeemi tükettiniz yeter galan. Uslu durun biraz"
Çocukluğum geldi aklıma.
Haylazlık yapınca annemin gülümseyerek kızgın bakışı geldi aklıma.
Şaşkınlıkla kapının önünde gülümsediğimi fark ettim.
Aydın Sihay
Adana / Kayalıbağ Mah.
