Adana, o yaz sıcaklarıyla, güneşe kurşun sıkmasıyla bilinir... Ama bugün, 24 Ocak 2026, kentin sokakları çevre dağlara yağan karın soğuğuyla olduğu kadar, durmaksızın yağan kış yağmuruyla karşıladı günü. Gökyüzü gri, yer çukurları çamur suyu ile dolu... Yine de Adana Anakent Belediye Başkanı Zeydan Karalar'ın Silivri Cezaevi'ndeki tutukluluğunun tam 200. günü nedeniyle düzenlenen mitingde, binlerce insan Taş Bina önünde toplandı. Şemsiyeler, yağmurluklar, kırmızı bayraklar, Türk bayrakları altında, ıslanmayı hoş buldu kalabalık. Bu yalnız bir protesto muydu; yoksa halkın istencine, demokrasiye, sevdikleri başkanlarına yapılan haksızlığın sokağa taşan sesi mi?

Düşünün: Zeydan Karalar, Adana'nın seçilmiş başkanı. Halkın oylarıyla göreve gelmiş, kentin altyapısından sosyal yardımlarına dek pek çok alanda iz bırakmış bir isim. Ama bugün, kanıtsız ileri sürülen suçlamalarla Silivri'nin soğuk duvarları arasında tutuluyor. Tutukluluk nedeni; siyasi bir hesaplaşma, hukukun araçsallaştırılması… Karalar, yolsuzlukla suçlanmış, ancak kanıtların yetersizliği, sürecin hukuksuzluğu birçok kez dile getirilmiş. Bu, yalnız Zeydan Karalar’ın özgürlüğü sorunu değil; Türkiye'nin demokrasi sınavı. Halkın sandıkta verdiği kararın, yargı eliyle yok sayılması…

***

Miting alanı, Taş Bina'nın önü, dayanışma denizini andırıyordu. Bir yandan yağmur, bir yandan soğuk, bir yandan yağmurlukların hışırtısı, bir yandan da orkestranın “Çav Bella” şarkısı ardından “Yiğidim Aslanım” … Saatler 14:00'ü gösterdiğinde, yağmur yağıyor. Kalabalık, CHP bayraklarıyla donanmış. Pankartlarda "200 Gün Yeter, Zeydan'a Özgürlük", "Adana Başkanına Sahip Çıkıyor" yazıları...

Kanımca mitingin en duygusal anı, Başkan Karalar'ın eşi Nuray Karalar'ın konuşmasıydı. “Gözleri dolu dolu” diyeceğim de, onu dinlerken “gözleri dolu dolu” olanları görmek olası! "Adanalıyı sıcak durduramadığı gibi, yağmur da durduramıyor. 50. günde buradaydınız, 100. günde buradaydınız, 150. gününde buradaydınız, şimdi 200. gününde de buradasınız. Hepimizin kulağı Silivri’de” derken kalabalık, "Zeydan'a özgürlük" diye tempo tutuyordu. Ardından Adana Anakent Belediye Başkan Vekili Güngör Geçer konuştu: "Ben burada belediye başkan vekili olarak konuşuyorum, ancak her şeyden önce bir yurttaş, Zeydan başkanımızın bir yoldaşı olarak da konuşuyorum" dedi… “Hava kurşun gibi ağır, bağır bağır bağırıyorum / koşun, kurşun eritmeye çağırıyorum” dizeleri geldi aklıma Nâzım’ın, İl Başkanı Anıl Tanburoğlu konuşmaya başladığında… Yağmur yağıyordu, Tanburoğlu "200 koca gün geçti, Zeydan Başkanımız hukuksuzca içeride. Ama Adana dimdik ayakta! Türk yargısı adaleti geciktirmeden Adana’ya getirsin” diyordu…

***

Bir yıldır yazın sarı sıcağında, kışın sert soğuğunda düzenlenen “halk buluşmalarını” bilirsiniz; aynı duygularla, kalabalık Türk bayraklarını sallayarak marş söylüyor. Bu görüntüler, halkın kararlılığını gösteriyor. Sıcak, soğuk, yağmur, çamur... Yazın sıcağında olduğu gibi, kışın yağmuru/ soğuğu da engel olamamış Karalar’ın sevenlerine… Bu zor koşullar, dayanışmayı daha da güçlendirmiş…

Peki, bu olay ne anlama geliyor? Türkiye'de siyasi tutukluluklar, demokrasinin yarasıdır. Zeydan Karalar gibi seçilmiş isimlerin tutuklanması, yerel yönetimleri sarstı. Adana, bu süreçte hizmetlerini aksatmadı ama başkanının haksız yere tutukluluğunu da unutmadı. Bu miting, bir uyarı: Halkın istencini hiçe sayanlara bir uyarı! Eğer demokrasi varsa sandık sonuçları korunmalı, toplumun güveni sarsılmamalıydı, dayanaksız suçlamalar yapılmamalıydı!

***

200 gün, dile kolay… Bir insan; ailesinden, kentinden, görevinden uzak tutuluyor. Zeydan Karalar için bu sözcükler de yetersiz! Bu yağmurlu günde, sonunda ıslanmak da olsa, umutsuz değil Adanalı. Belki yarın, belki öbür gün, adalet yerini bulacak. Zeydan Karalar serbest kalacak, Adana'ya dönecek. O güne dek, mitinglerden ödün verilmeyecek. Çünkü Adanalı başkanını yalnız bırakmayacağını kanıtladı.

Sonuç olarak; bugün Adana’da yalnız bir miting yapılmadı, Silivri’ye Adanalının sesi gönderildi: "Seni unutmadık, seni yalnız bırakmadık, istencimize sahip çıkmayı sürdüreceğiz." Bugün Adana’da, zor koşullar altında bile geri adım atmayan bir demokrasi dersi verildi. 200 gün geçti, belki birkaç gün daha geçecek; ama bu halkın belleği, o yağmurun altındaki kararlı duruşu asla silmeyecek. Yağmur diner, soğuk geçer, ama halkın istenci kalıcıdır; unutulmamalı…