Ağlamak

Ağlamak

Ağlamak, bir tür rahatlama biçimidir. Can sıkan konu her neyse, ona bağlı kötü enerjinin dışa vurumudur. Bazılarının ağlamak için çok gerekçesi vardır, ağlamak doğaldır; bazılarının yoktur, zayıflık göstergesidir. Ancak, sanırım ağırlıklıca doğru olan; ağlamak, deşarj olmaktır. Yani o kadar ki... Ağlayın ağlayamayanların haline!

Ancak bu, alışkanlık halini aldı mı kötü. Toplumumuz buna örnek oluşturduğu üzre; bir kültüre dönüştüğünde... Tehlikeli boyutlar alıp, ajitasyonla sömürge imparatorluğuna dek sürüp gider! Mesela izlenme rekorları kıran bazı tv dizilerimiz gibi... 

Şaşırtıcı, bir bilgi aktarmak isterim. Bilimsel olarak gülmek, ağlamaktan defalarca daha kolaydır. Biz, Türk milleti olarak bunun tam zıttını nasıl olmuş da başarmışız(?) İşte, aydınların kastettiği; 'içgüdüsel olanın güzelliğiyle, öğrenilmiş olanın doğuracağı zarar' bu olsa gerek!

Ağlamak, ihtiyaçtır... Düşünülenin aksine; kötü enerjiyi arttırmaz, eksiltir vücuttan. Ama ilkin tabii ki! Fakat tekrar etmek gerekirse; alışkanlık hali almış bir ağlama durumundan bahsetmiyorum. Mevcut acının, duygularla gözler arasındaki paslaşmasından yansıyan şeklini baz alıyorum.

Ağlamaktan utanmayın... Eğer içinizden gelen buysa, tutmayın kendinizi! Vücudunuzun verdiği mesaj: 'Senden çıkmak istiyorum'dur! Hafızanızı biraz zorlayın... Aptallar gibi ağladığınız o kasvetli gecenin sabahını bir düşünün. Ne kadar da huzurlu ve hafiftiniz... Çünkü acınızı kabullenip, egolarınızı tatmini reddetmiştiniz. Ve onu, hakkını vererek, son damlasına kadar yaşamıştınız.

İslamiyetteki 'yas' kavramına dikkat çekerim... Orda bize, ölenin ardından; çok abartmamak kaydıya sükunete çekilmemiz ve acımızı yaşamamız tavsiye edilir.  Bu, aslında meditasyon niteliğinde bir süreçtir. Ne kadar da doğru, baktığınızda... Çünkü acıyı zamanında yaşamak gerekir, hem de doya doya... Bunun nedeniyse gayet açık... Şayet zamanlı yaşamaz ve yapıştırma bir güçlü kişi tavrı takınırsak; akışı bozar ve ruhun sindirim mekanizmasını sekteğe uğratırız.  Bu da kabızlığa sebebiyet verir. Evet... Acıların kabızlığı! Ve bir başka zamanda muhakkak sizden çıkması gerekir, bu kez de; çok daha acıtarak, gitmesi gerektiği yere gider! Çünkü o; insanlığa ait olsa da, insana ait değildir...

Biliniz ki... Acılar, insanın fahişesi gibidir... Gelir ve gider... Ama asla bizde kalmaz!

adanaulus

8.10.2012 13:13:11

YAZARLAR


YÜREĞİR BELEDİYESİ’NDEN VERGİ ÖDEMELERİ UYARISI

AOSB 3. SANAYİ GENÇLİK KOŞUSU YAPILDI

YUTMA BOZUKLUKLARI TEDAVİ EDİLMEZSE DAHA BÜYÜK SONUÇLARA YOL AÇABİLİR

FİNALDE BOTAŞSPOR’U YENEREK KUPAYI KAZANDILAR

"GDO'LU ÜRÜNLER TEHLİKEYİ BÜYÜTÜYOR"

“TİMSAH ATEŞİ” OYUNU 26 HAZİRAN’DA ADANA’DA

EMEKLİLER MİTİNGİ AMACINA ULAŞTI MI?

ABB BASKETBOL TAKIMI FİNAL OYNAYACAK

FEVZİ CİRİTÇİ ADANA’DA CHP’NİN 50 YILINI YAZDI

BALIKÇILARA BALON BALIĞI DESTEĞİ

LÖSEV MUTLU ET PAKETLERİ İLE MUTLULUK PAYLAŞTIKÇA ÇOĞALIYOR

PSİKİYATRİK HASTALIKLAR VE BESLENME İLİŞKİSİ

ÇİFTÇİLER BİRLİĞİ BAŞKANI DOĞRU'DAN ÇUKUROVA’DA NARENCİYE UYARISI

ANIZ YAKMAK, HEM TOPRAĞI HEM ÇEVREYİ ÖLDÜRÜYOR

Z KUŞAĞININ SEBAT ETME BECERİSİ YOK GİBİ!

TAYSEB, DOĞU AKDENİZ İŞ DÜNYASIYLA BULUŞMAYA HAZIRLANIYOR

ADANA "ULUSLARARASI RHAPSODY PİYANO FESTİVALİ VE YARIŞMASI"NA HAZIRLANIYOR