Ağlamak

Ağlamak

Ağlamak, bir tür rahatlama biçimidir. Can sıkan konu her neyse, ona bağlı kötü enerjinin dışa vurumudur. Bazılarının ağlamak için çok gerekçesi vardır, ağlamak doğaldır; bazılarının yoktur, zayıflık göstergesidir. Ancak, sanırım ağırlıklıca doğru olan; ağlamak, deşarj olmaktır. Yani o kadar ki... Ağlayın ağlayamayanların haline!

Ancak bu, alışkanlık halini aldı mı kötü. Toplumumuz buna örnek oluşturduğu üzre; bir kültüre dönüştüğünde... Tehlikeli boyutlar alıp, ajitasyonla sömürge imparatorluğuna dek sürüp gider! Mesela izlenme rekorları kıran bazı tv dizilerimiz gibi... 

Şaşırtıcı, bir bilgi aktarmak isterim. Bilimsel olarak gülmek, ağlamaktan defalarca daha kolaydır. Biz, Türk milleti olarak bunun tam zıttını nasıl olmuş da başarmışız(?) İşte, aydınların kastettiği; 'içgüdüsel olanın güzelliğiyle, öğrenilmiş olanın doğuracağı zarar' bu olsa gerek!

Ağlamak, ihtiyaçtır... Düşünülenin aksine; kötü enerjiyi arttırmaz, eksiltir vücuttan. Ama ilkin tabii ki! Fakat tekrar etmek gerekirse; alışkanlık hali almış bir ağlama durumundan bahsetmiyorum. Mevcut acının, duygularla gözler arasındaki paslaşmasından yansıyan şeklini baz alıyorum.

Ağlamaktan utanmayın... Eğer içinizden gelen buysa, tutmayın kendinizi! Vücudunuzun verdiği mesaj: 'Senden çıkmak istiyorum'dur! Hafızanızı biraz zorlayın... Aptallar gibi ağladığınız o kasvetli gecenin sabahını bir düşünün. Ne kadar da huzurlu ve hafiftiniz... Çünkü acınızı kabullenip, egolarınızı tatmini reddetmiştiniz. Ve onu, hakkını vererek, son damlasına kadar yaşamıştınız.

İslamiyetteki 'yas' kavramına dikkat çekerim... Orda bize, ölenin ardından; çok abartmamak kaydıya sükunete çekilmemiz ve acımızı yaşamamız tavsiye edilir.  Bu, aslında meditasyon niteliğinde bir süreçtir. Ne kadar da doğru, baktığınızda... Çünkü acıyı zamanında yaşamak gerekir, hem de doya doya... Bunun nedeniyse gayet açık... Şayet zamanlı yaşamaz ve yapıştırma bir güçlü kişi tavrı takınırsak; akışı bozar ve ruhun sindirim mekanizmasını sekteğe uğratırız.  Bu da kabızlığa sebebiyet verir. Evet... Acıların kabızlığı! Ve bir başka zamanda muhakkak sizden çıkması gerekir, bu kez de; çok daha acıtarak, gitmesi gerektiği yere gider! Çünkü o; insanlığa ait olsa da, insana ait değildir...

Biliniz ki... Acılar, insanın fahişesi gibidir... Gelir ve gider... Ama asla bizde kalmaz!

adanaulus

8.10.2012 13:13:11

YAZARLAR


“BİLİMDEN VE MÜHENDİSLİKTEN ÖDÜN VERMEYİN”

VALİ YAVUZ’DAN EĞİTİM DEĞERLENDİRME TOPLANTI

Vahit ŞAHİN Yazdı / HAKİMİYET-İ MİLLİYE- ULUS COM - İSMAİL BAŞKAN

PORTAKAL ÇİÇEĞİ KARNAVALI TARİHİ AÇIKLANDI

Düzgün COŞKUN Yazdı/ ÇGC'DE ATATÜRK POSTERLİ DEVİR-TESLİM TÖRENİN ARDINDAN

TATARLI HÖYÜK KAZASINA MODEL PROJE STATÜSÜ

DEMİRSPOR’DA 3 İSME GÖZALTI

TURHAN SELÇUK SANAT OKULU’NDA TİYATRO KURSU

''SUÇ NEREDE? SUSMAYACAĞIZ''

"ALİCAN ULUDAĞ SERBEST BIRAKILMALIDIR”

CHP’Lİ BULUT’TAN ÇGC ZİYARETİ

"BASIN VE MESLEK ODALARI ŞEHRİMİZİN ORTAK AKLIDIR"

BASIN KARTLARI RESMİ KİMLİK OLACAK

39 ÜRÜNÜN 32’SİNDE FİYAT ARTIŞI, 7’SİNDE DÜŞÜŞ

“BAĞIŞLARINIZLA ÖNCE ÇOCUKLAR İYİLEŞSİN”

ADANA’DA  OCAK AYINDA 2 BİN 525 KONUT SATILDI

Nurettin ÇELMEOĞLU Yazdı/ NEDEN SEL?