Sanmayalım ki, her şey bir cenazede tesadüfen karşılaşınca bir göz işaretiyle başladı. Aslında Kılıçdaroğlu, seçimi kazanamayınca, genel merkezde “Devlete karşı görevimi yaptım,” diye atılan şuursuz sevinç çığlığı, işin alt yapısının işaretiydi. “Siyasetin “S”si ile ilgilenmeyeceğine namusu ve şerefi üzerine yemin eden çakma sarışının Çankaya’da ofis tutması ise namus ve şeref bir yana, edilen bütün yeminlerin geçersizliğinin tesciliydi.

Şimdi çok yakın bir tarihte yaşadığımız bir olayı hatırlayarak sözümüzü tamamlayalım.

Büyük kötülükler, küçük kötülükleri unutturur.Büyük acılar, küçük acıları hissettirmez. Bir kolunuz koptuysa, diğer kolunuzdaki bıçak yarası umurunuzda bile değildir. Eviniz yanmış, aileniz yok olmuşsa, arabanızın çalınması aklınıza dahi gelmez. Bir deprem olmuş şehrin tamamı yok olmuşsa, bir trafik kazası pek de umurunuzda olmaz.Bu örnekler çoğaltılabilir.

George Floyd… Cenazesi kalktı. Tabutu beyaz atların çektiği, beyaz cenaze arabalarıyla mezarlığa götürüldü. Özel törenler yapıldı. Devlet törenleri gibi. İlki öldürüldüğü Minneapolis’te, ikincisi doğum yeri North Carolina’da, üçüncüsü memleketi Houston'da olmak üzere, üç ayrı eyalette düzenlenen ve binlerce insanın katıldığı üç ayrı törenle annesinin yanında toprağa verildi. 

Siyahıyla, beyazıyla binlerce Amerikalı, tabutunu ziyaret ederek saygı duruşunda bulundu. Başkan Adayı Joe Biden, ''Floyd, dünyayı değiştirecek. Yaşananlar Amerikan tarihinde sivil özgürlükler ve haklar konusunda büyük kırılma anlarından biri,''diye mesaj yayınladı.

Olayı biliyoruz ama hiç birimiz biliyor muyuz George Floyd’un masum olup olmadığını? Hiç aklımıza geldi mi sormak? Kendi adıma söyleyeyim, ben bilmiyorum. Ama polis onu kovalamış, yakalamış, yere yatırmışsa, mutlaka bir suçu olmalıydı.

Hukukçu değilim ama şunu iyi biliyorum:”Sanığa yapılan muamele verilecek cezadan ağır olamaz.” Floyd’a o kadar insanlık dışı, o kadar caniyane ve o kadar vahşice bir muamele yapıldı ki, ”Suçu neydi acaba,” diye sormak aklımıza bile gelmedi. Zaten gelmemeliydi. Büyük günah küçük günahı, büyük kötülük küçük kötülüğü unutturmuştu.

Toplumsal hayat da böyledir. Millete yapılan kötü ve ağır muamele, bireysel kötülükleri unutturur. Yıllardır yaşadığımız travmalar, çoğu hukuki, sosyal, ekonomik kötülükleri kanıksattı. Başımızı bir beladan kurtarmadan, “Bu ne anlama geliyor,” diye sorma fırsatını bulamadan, “Yarın ne gibi tuzağa düşeceğiz,” diye endişelenmekten, düşünme çarklarımız çalışamaz oldu.

AK Şener’e denmişti ki, “Bunlar daha iyi günlerin.” Daha kötüsünü hiç düşünmemiştik.

Şimdi AK Şener Saray’a çıkıyor. Bugüne kadar bu ülkeye çok kötülük etti, çok günahı var.

DİLERİM,

• BUNDAN SONRAKİ KÖTÜLÜKLERİ BUGÜNE KADARKİ KÖTÜLÜKLERİNİ, BUNDAN SONRAKİ GÜNAHLARI BUNDAN ÖNCEKİ GÜNAHLARINI UNUTTURMAZ.