BEYAZ KARANLIK

BEYAZ KARANLIK






Evim baraj gölüne (Seyhan) tepeden bakar. Dostlar şanslı olduğumu söyler. Küçük bir bahçe ve ağaçlar arasından seyrederim gölü. Boğaziçi gibi. Ama dalgasız, sakin, huzur verici. Tek eksiğim gelip geçen gemiler.





Çok geç yatar, erken kalkarım. İstediğim için değil. Uyuyamam. Yatınca uyuyan insanlara imrenirim.





Yine erken kalktım bu sabah. Seyretmek istedim manzarayı. Ama hiçbir şey görünmüyordu. Kopkoyu bir sis. Aklıma Tevfik Fikret’in “Sis” şiiri geldi. Hani şu Aşiyan’dan Boğazı seyretmek istediğinde sisten hiçbir şeyi göremediği ve İstanbul’u halka benzettiği şiir. Herkesin sevdiği, aşık olduğu İstanbul’a öfkelenmiştir Fikret. Ve başlar söylenmeye:





“Sarmış yine âfakını bir dûd-i muannid,





Bir zulmet-i beyzâ ki peyâpey mütezâyid.”





Yani, yine ufuklarını inatçı bir duman sarmış. Sanki gittikçe çoğalan beyaz bir karanlık gibi. Karanlığın beyazı mı olur? Ama öyle hisseder Fikret. Her yer beyaz ama hiçbir şey görünmüyor. Anlıyorum Fikret’i. Şu anda ben de aynı ruh hali içindeyim. Belki sizler de aynı şeyleri hissediyorsunuzdur. Ülkem, beyaz ama karanlık geliyor bize. Devam eder Fikret.





“Tazyikinin altında silinmiş gibi eşbâh,





Bir tozlu kesafetten ibaret bütün elvâh;





Bir tozlu ve heybetli kesafet ki nazarlar”





Sanki, baskı altında bütün cisimler silinmiş gibi, bütün levhalar tozlu bir kesafetten ibaret; Bakışlar bile tozlu. Daha da kızar Fikret





Dikkatle nüfuz eyliyemez gavrine, korkar!





Lâkin sana lâyık bu derin sütre-i muzlim,





Lâyık bu tesettür sana, ey sahn-i mezâlim,





Ey sahn-i mezâlim... Evet, ey sahne-i garrâ,





Ey sahne-i zî-şa'şaa-î hâile-pîrâ!





O bakışlar dikkatle dibine işleyemez, korkar! Ama bu derin, karanlık örtü, bu örtünme sana lâyık. Çünkü sen zulümler sahnesi, sen gösterişli sahne, sen facialar süsleyicisi şaşaalı bir sahnesin.





Öyle kızar, öyle öfkelenir ki Fikret, haykırır halka benzettiği İstanbul’a





Örtün, evet, ey hâile... Örtün, evet, ey şehr;





Örtün, ve müebbed uyu, ey fâcire-î dehr!...





O büyük şaire “ Ey facia, ey şehir; örtün, ve ebediyen uyu, ey dünya fahişesi,” dedirten ruh hali ne midir? Yaşadığı istibdat, kendi ülkesinde yabancı ve zulüm altında olmak. Ama geçer o ruh hali. Ne zaman mı? Yedi yıl sonra, Meşrutiyetin ilanının hemen ertesi günü yazdığı Rücu (Dönüş) adlı şiirinde bütün sözlerini geri alır.





Şu anda saat 09:10. Gölün üzerinde sisler dağıldı. Ortalık pırıl pırıl. Ben de kendime geldim. İyiyim.





DAHA DA İYİ OLACAĞIM;





• ÜLKEMİN ÜZERİNDEKİ BU “BEYAZ KARANLIK” KALKTIĞI ZAMAN.



İfral TURGUT

30.05.2023 22:19:29

YAZARLAR


TGC 2024 SEDAT SİMAVİ ÖDÜLLERİ'NE BAŞVURULAR BAŞLADI

YENİ ADANA GAZETESİ İMTİYAZ SAHİBİ ÇETİN REMZİ YÜREĞİR'İN ÖLÜMÜYLE ADANA'NIN TARİHİNDE BİR DÖNEM KAPANDI

ÇETİN REMZİ YÜREĞİR’İ KAYBETTİK

YÜREĞİR BELEDİYESİ PERSONELİ 47 BİN 700 TL PROMOSYON

ADANA’DA 50 BİN DEKARA PAMUK EKİLİYOR

GIDA İŞLETMELERİNDE KAREKOD UYGULAMASI BAŞLADI

AKDENİZ MEYVE SİNEĞİ İLE MÜCADELE GÖRÜŞÜLDÜ

HATIRA ORMANINDA FİDANLAR TOPRAKLA BULUŞTU

ADANA VE MERSİN VALİLERİ DE KATILDI

SONER ÇETİN BARO’DA

ADASOKAĞI ADINLAR HENTBOL SÜPER LİGİ’NDE ADANA’YI TEMSİL EDECEK

NEDEN KÜSERİZ? BARIŞMA SÜRECİNİN ZORLUKLARI!

8.ULUSLARARASI ADANA LEZZET FESTİVALİ 18-20 EKİM’DE

“SORUNA KARŞI BİRLİKTE HAREKET EDİLECEK”

İYİ PARTİ BAŞKANLIĞINDAN İSTİFA ETTİ

AKSA DOĞALGAZ’DAN PERİYODİK KAÇAK TARAMA

“SEYHAN’DA SENDİKA İLE SORUNU ÇÖZÜLDÜ”