Kadın, güçsüz rolü mü yapar; yoksa hakikaten öylen midir? Ve erkek tabi... Güçlü görünmek onu mutlu ettiğinden mi öyledir? Ya da hakkını vermek mi gerekir? Tüm zamanlarda sorulan bu formdaki sorular; aslında son derece yerindedir. Yaşam, kadın ve erkekle başlıyorsa... Evet, bu iki canlı ve de birlikte yaptıkları her şey büyük önem taşır. Ancak kadının güçsüz, erkeğin güçlü olduğu yargısı... Doğru olmakla beraber; eksiktir de! Erkekte sol beyin denilen; formel, daha çok gerçeğe özgü yapı aktif olduğundan; bedensel güçler ağırlıklıdır. Kadında ise sağ beyin denen; içerik odaklı, duygusal beyin aktif olduğu için, ruhsal güçler ağır basar. Dolayısıyla ikisinin de; güçlü ve zayıf yanlarının varlığından söz etmek mümkün. Her canlıyı, birbirine tamamlayıcı nitelikte yaratmış olan Tanrı; kadın ve erkeğe eksik-artı özellikler vererek, adeta birlikteliğe teşvik etmiştir. Hatta o kadar ki; ergenlik döneminde olan bir erkek çocuk kasla donatılırken, kız çocuktaki mevcut kas erir! Anlıyoruz ki, bu iki doğa harikası için kullandığımız 'bütünlük' sözü de sadece görünürdeki bedensel bireşmeye değil, soyutsal tamlığa da uyar. Ama... Ne yazık ki; tarih boyunca, zavallı erkeklerin bedensel gücünü kadın üzerinde negatif amaçlı kullanması, kadını bezdirmiş... Özellikle içinde bulunduğumuz yüzyılda da patlak vermiştir. Bu olumsuz süreç, bilge kadınlar arasında evrimleşmeye kadar dayanmıştır. Erkekleşen kadınları görmek çok üzücü! Kadın olmak bir onur, (pozitif anlamda)bir yücelikken; kadınların 'modernizm', 'bilgelik' başlıkıları altında kadınlıklarından utanması... Sanki bu bir ayıpmış gibi davranması... 'Erkeğin kölesi olmayacağım, ona hizmet etmeyeceğim!' mantığıyla; erkekleşerek, maalesef ki yine erkeğin yanında saf tutması büyük acı! Erkek gibi giyinen, erkek gibi davranan bir kadın; benim bakışımda yeteri kadar akıllı değildir. Çünkü 'kadınlık' aşılması gereken bir olgu değildir! Mucizevi varlığımızla gururlanmanız dileğiyle...