ÖZLÜYORUM. ÇOK ÖZLÜYORUM.

Yıl 1937… Yaz ayları…. Nizamettin Nazif Tepedelenlioğlu’nun bir gazetede "Makedonya" adlı bir eseri tefrika ediliyor.

Yıl 1937… Yaz ayları…. Nizamettin Nazif Tepedelenlioğlu’nun bir gazetede "Makedonya" adlı bir eseri tefrika ediliyor. 

Bir akşam üstü, Tepedelenlioğlu’nun telefonu çalıyor. Arayan Atatürk’ün Başyaveri Celâl (Üner) Bey. Tepedelenlioğlu’nu Dolmabahçe Sarayı'na davet ediyor.,  Tepedelenlioğlu, sebebini soramıyor elbet. Belki yaver de bilmiyor.

Saraya gidince, hiç bekletilmeden, üst kata çıkarılıyor, bir kapı açılıyor ve kendisini Atatürk’ün karşısında buluyor. Birkaç nezaket cümlesinden sonra, Atatürk, 

- “Yazılarınızı okuyorum. Hürriyet ilân edildiği zaman küçük bir çocuk olman lâzım. Fakat kutlarım, o günleri iyi canlandırıyorsun. Abdülhamid'i hiç sevmediğin belli,” dedikten sonra biraz duraklıyor ve devam ediyor, “Sevme Abdülhamid'i. Yine de sevme. Fakat sakın anısına hakaret edeyim deme. Senin kuşağın biraz daha ölçülü kararlar vermeye alışmalı. Bak çocuk, kişisel kanımı kısaca söyleyeyim: Tecrübe göstermiştir ki, toprakları üstünde yaşayan insanların çoğunun durumu kuşkulu ve sınırları yalnız düşmanlarla çevrili bir büyük devlette, Abdülhamid'in yönetimi büyük hoşgörüdür. Hele bu yönetim on dokuzuncu yüzyılın son yıllarında uygulanmış olursa...”

Atatürk, Tepedelenlioğlu’nun gururunu okşayacak, yazarlığını övecek birkaç cümle daha söyledikten sonra, onu huzur içinde yolcu ediyor. 

Demek ki, okuyordu, inceliyordu, her şeyi en ince detayına kadar. Hiçbir şeyi kaçırmadan. Anlayarak ve bizzat kendisi okuyarak. 3997 kitap okumuştu. Hem de memurlarının getirdiği özetlerini değil, aslını. Hiçbir zaman önüne konulan hazır bilgileri kendisinin fikriymiş gibi söylemiyor ve asla aldatılamıyordu. Zaten etrafında onu aldatıp, kullanmaya çalışanlar değil, gerçek, vatansever devlet adamları vardı. Hem de en liyakatlileri.

Devlet adamı olmak çok zor da, bu kadar büyük bir insan olmak, hiç mümkün değil. İstese, hiç aldırış etmez, istese, “Abdülhamit de kim yaaa… Aferin iyi etmişsin,” diyemez miydi? O büyük bir devlet adamı, her şeyden önce de, büyük bir insandı.

Şu dile, şu üsluba, şu hitaba bakar mısınız? Sadece dostlarına değil, Abdülhamit gibi bir müstebite bile gösterdiği toleransa bakar mısınız? Sonra da nevzuhur Osmanlı torunlarına ve o torunların politikacılığa devşirilmiş uzantılarının birbirlerine, millete, rakiplerine,  muarızlarına karşı hitabına, kullandığı kelimelerin süfliliğine bakar mısınız?

ÖZLÜYORUM, ÇOK ÖZLÜYORUM O GÜNLERİ,

  • O DEVLET ADAMLARINI, DEVLET ADAMLIĞI ÜSLUBUNU, DİLİNİ VE NEZAKETİNİ.

İfral TURGUT

30.11.2024 04:14:00

YAZARLAR


YEŞİLAY’DAN “BIRAK ŞİMDİ” KAMPANYASI

Şahin ESENDEMİR Yazdı/ KRALLAR NEDEN KAYBEDER?

VALİ YAVUZ’U ZİYARET ETTİ, PARTİSİNİN KONGRESİNE KATILDI

YOLLAR ULAŞIMA AÇILDI

Nurettin ÇELMEOĞLU Yazdı/ SOKAK HAMBALLARI

SEYHAN’DA PARKLAR YENİLENİYOR

“ADANA’DA 4 YENİ YATIRIM TEŞVİK KAPSAMINA ALINDI”

184 BİN KİŞİYE SOSYAL EKONOMİK DESTEK

ADANA’DA “RADYOTERAPİ VE BESLENME” HASTA OKULU

HAYAL PARK’TA AĞAÇ KATLİAMI!

ÇGC BAŞKANLIĞINA KURTUL ÇAKIN SEÇİLDİ

ŞEHİR HASTANELERİNDEN SAĞLIK ÇALIŞANLARININ KAÇIŞI

İLİŞKİLERİ BİTİREN 10 BÜYÜK HATA!

Oktay EROL Yadı/ KARALAR CUMHURBAŞKANI ADAYI MI?

Aydın SİHAY Yazdı/ KENTİN ÖBÜR YÜZÜ

Ergül HALİSÇELİK Yazdı / ADANA–TEKİRDAĞ ARASINDA TÜRKİYE'NİN EŞİTSİZLİK HARİTASI

“BALCALI HASTANESİ”Nİ GÜNDEMİLERİNE ALDILAR!