RIFAT ILGAZ
Karakoldaki kara vicdanlı adam bağırıyordu, zafer kazanmıştı ya, “ Baş papaz yakalandı Cide'nin baş papazını yakaladık."
Karakoldaki kara vicdanlı adam bağırıyordu, zafer kazanmıştı ya, “ Baş papaz yakalandı Cide'nin baş papazını yakaladık."
Cide memleketiydi. Ömrünün sonlarını baba ocağında geçirip, gözlerini ana kucağında kapamak istiyordu. Boş duracak değildi ya. Bir roman hazırlığındaydı. Gece yarısı çalındı kapısı. Girdiler içeri; hiç yaşına başına bakmadan derdest ettiler, bağladılar gözlerini ve götürdüler karakola.
Duvara dayadılar. “Kaldır kollarını, aç ayaklarını,” diye emir yağdırıyorlardı. Yetmiş yaşını geçmişti. Yapamıyordu denilenleri. Torunu yaşındaki genç asker azarlıyordu Ilgaz’ı, ayaklarına tekmeler atıyordu.
Yalnız değildi elbet. Yan koğuşta bir genç kız sorgulanıyordu. "Rıfat Ilgaz'ın kitaplarını kim verdi sana. Kimden aldın?" Genç kız, “Kitapçıdan,” dedi. Komutan aptal durumuna düştüğünü hala anlamıyordu. Ama anlamıştı Ilgaz kendisinden çok kitaplarının yargılandığını. Kitaplar arasında “Ha Babam Sınıfı” da vardı.
Gece yarısı gözleri bağlı Ilgaz'ı dürttüler, "Yürü gidiyoruz!" Böylece Cide'den Kastamonu mezbahalarına doğru bir yolculuk başladı. Gözleri bağlıydı. Ilgaz çevresini bağcığın altıdan az çok görebiliyordu. Bir hava albayı, belediye başkanı ve bir ağa. Bir uzatmalı çavuş ite kaka bindirdi Ilgaz’ı arabaya.
Aslında suçluydu Ilgaz çünkü Cide'ye yol ve liman istiyordu. Egemenlerin işine gelmiyordu bunlar nedense. Ulaştılar Et Balık Kurumu'nun mezbahalarına. Konaklama yeri belli olmuştu. Çengellere hayvanlardan önce insanlar asılıyordu.
Yine sorgulama başladı, "Suçun?" Ilgaz şaşırdı. "Bunu sizin bilmeniz gerekmez mi? Ben nereden bileyim?” Gürledi katip, "Olmaz! Bir şey yazmam lazım." Düşündü taşındı Ilgaz ve kendi suçunu buldu: “Sosyalist. Yazar.".
Mezbahada yine emirler: "Kaldır kollarını. Aç bacaklarını". Yaşlı adam çabalıyordu ama usulünce yapamıyordu işte. Oturmasına da izin verilmiyordu. İçi sızladı insanoğlu bir erin; yanına yaklaştı ihtiyar yazarın ve kulağına, "Amca benim nöbetimde oturabilirsin. Gözlerini de aç istersen," dedi.
Sonra hayret dolu bir bakışla Ilgaz'ı süzerek, "Amca senin yazar olduğunu söylüyorlar doğru mu," diye sordu ve ekledi, "Aklım ermiyor. Bu kadar kitabın var da, seni neden getirdiler?" Er Samsunlu Azem'di. Dost oldular.
Dedim ya, suçluydu aslında. Düşünüyordu. Yetmiyormuş gibi bir de yazıyordu. Kalemi, sanatı, eserleri…Özellikle; yaşına rağmen özgürlük mücadelesindeki dik duruşu dolayısıyla önünde saygıyla eğiliyorum.
• IŞIKLAR İÇİDE UYU, BÜYÜK USTA.
İfral TURGUT
19.07.2025 20:17:00
-
1
BÖBREK TAŞINDA DOĞRU SANILAN 10 TEHLİKELİ BİLGİ!
-
2
SIFIR ATIK BİLİNCİ GÜÇLENDİRİLECEK
-
3
Oktay EROL Yadı/ ADANA İLKYAZDA DAHA GÜZEL…
-
4
ADANA PORTAKAL ÇİÇEĞİ KARNAVALINA HAZIRLANIYOR
-
5
“HEKİMLİK BİR VİCDAN MESLEĞİDİR”
-
6
CHP’DEN ADANA'DA DOĞU AKDENİZ YEREL MEDYA BULUŞMASI
-
7
Turgay DEVELİ Yazdı/ BAŞUCUNDAN BLOKE EDİLEN PARTİ
-
8
İfral TURGUT Yazdı / İMAMOĞLU İÇİN 2430 YIL İSTENİYOR
-
9
BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ’NDEN “POZANTI ATIK SU” AÇIKLAMASI
-
10
CHP’Lİ DOYGUN’UN ÜLKÜ OCAKLARI ZİYARETİNDE SON DURUM
-
11
AMERİKA ADANA KONSOLOSLUĞUNU BOŞALTMA KARARI ALDI
-
12
KADINLAR KOOPERATİFLEŞİYOR
