TAKLİTÇİLİĞİN SONU BALON GİBİ PATLAMAKTIR!
Manşet Haber 12.10.2020 01:31:47 0

TAKLİTÇİLİĞİN SONU BALON GİBİ PATLAMAKTIR!

TAKLİTÇİLİĞİN SONU BALON GİBİ PATLAMAKTIR!

 

Gazetecilikle, siyaset, bazıları tarafından kolay gibi görünen, herkesin soyunacağı ve başarılı olabileceği sanılan faaliyetlerden sanılır ama pek de öyle göründüğü gibi taklit ederek yapılacak işlerden değildir. Bunu yapan bilir, içine giren bilir.

Siyaset ve gazetecilik genellikle halkla ilişkileri kapsadığı için, ağzı biraz laf yapan, eli biraz kalem tutan bazı kişiler işe bodoslama dalıyor ve yaptıklarını sanıp, aslında başkalarını taklit ederek işi götürmeye çalışıyorlar. Ama olmuyor. Yüzlerine gözlerini bulaştırıp, kıçlarının üzerine oturuyorlar.

Aslında dünyada başkalarını taklit ederek, bazı meslekleri yapmaya çalışanlar olduğu kadar insani davranışları taklit ederek, toplumda adam sınıfına girmeye çalışanlar da var. Tabii taklitler hiçbir zaman aslının yerini tutmayacağı için çelik tencerenin yanında alüminyum tava gibi duruyorlar.

Bence bir şeye heves edildiği takdirde onu en iyi şekilde yapmak için biraz sahnenin tozunu yutmak gerekiyor. Sanatçı kolay sanatçı olmuyor, siyasetçi kolay yetişmiyor, gazetecilik yapmak öyle her babayiğidin harcı değil. Hele ki köşe yazarı olmak, kitap yayınlamak, heves etmekle, özenmekle hiç olmuyor. Birkaç fırın ekmek yemek lazım. Aynı yollardan defalarca gidip gelmek, dağları, tepeleri aşmak, ter dökmek gerek.

Siyaset; toplumları yönetmek için, devletleri yönetmek için yapılır, gazetecilik de aynı şekilde; insanları aydınlatmak, bilgi sahibi yapmak, gerektiğinde yön vermek için yapılır.

Öyle girdiği hiçbir işte başarı sağlayamamış, bir baltaya sap olamamış kişilerin işi değildir, siyaset ya da gazetecilik. Had bilmek gerekir. Kendini bilmek gerekir.

Mevlana’ya, “O kadar okursun, o kadar yazarsın, ne bilirsin?” diye sormuşlar. “Haddimi bilirim” demiş.

Ki Mevlana Hazretleri dünyanın tanıdığı, ilim, irfan sahibi, insan yetiştirmiş, kitaplar yazmış, sözleriyle insanlara kılavuzluk etmiş büyük bir insandır. Öğrenmiş ve öğretmiştir. Ama bulunduğu noktada haddini bilip, böbürlenmeyerek, kibirden uzak durup, yüce dağları ben yarattım havasına girmemiştir.

Çünkü Mevlana’nın içi doludur. Beyni düşünmekte, fikir üretmektedir. Kısacası etrafında gördüğü okur, yazar kişileri, ağzı laf yapan, eli kalem tutan kişileri taklit etmeyip, oradan iki laf, buradan iki satır araklayarak konuşmalar yapmamış, kitaplar yazmamıştır. Yani taklitçi değil, asıldır.

Günümüzde Mevlana olmak hiç kimsenin haddine değildir. Ama onun bıraktığı eserlerden çok şey öğrenmek mümkündür.

Siyasette emin adımlarla yürüyüp, toplum yararına politikalar üretmek için de, insanlık yararına çalışan, bilgili, eğitimli, dürüst, ahlaklı siyasetçileri taklit etmek yerine, onları yakından ümraniye escort tanıyıp, tecrübelerinden faydalanmak, bildiklerinden bir şeyler kapmak gerek.

Gazeteciliği insan ve toplum ahlakını gözeterek yapmak, teorik ve pratik anlamda kendini yetiştirmek, saygın ve tecrübeli meslek büyüklerini örnek alıp, bilgilerinden yararlanmak ve onların yolundan yürümek de gazeteciliğe gönül vermiş gençlerin taklitten uzak davranış biçimi olmalıdır.

İmitasyon olan her aksesuarın değeri aslının çok çok altında olduğu gibi, taklit siyasetçi ve gazetecinin değerinin de hiç olmadığı bilinmelidir.

İster siyasetçi olsun, ister gazeteci, ister sarkıcı olsun, ister oyuncu, özgünlükten uzak, kendi olamamış kişilerin sonunun balon gibi patlamak olduğu da unutulmamalıdır.

Yolda yürürken bile, kendi bildiğimiz gibi değil de, önümüzde giden kişiyi taklit ettiğimizde, nasıl ki gülünç hareketler yapıyorsak, iş hayatı da, sosyal yaşam da hep böyledir. İnsan yenibosna escort gülünç duruma düşer.

Bildiğiniz, tanıdığınız, yakın çevrenizdeki siyasetçileri alıcı gözle izleyin, gazetecilerin, yazarların, edebiyatçıların yazdıklarını kıyaslamalı nişantaşı escort okuyun, filmleri, dizileri izlerken oyuncuların rol yaparken ki hareketlerini gözlemleyin. Bakın bakalım, kim başkasını taklit ediyor, kim kendini oynuyor.

Anlamak çok basit. Yeter ki siz de taklit edenlerden biri olmayın!

www.mansettürkiye.com

YAZARLAR

İfral TURGUT

BAHARI BEKLERKEN Hüseyin Öğretmen Artvin’e atanmıştı. Kendisini sevdirdi yeni tanıdıklara. Derin dostluklar kurdu. Ev sahibi ile de dost olmuştu. Hüseyin’i evladı gibi seven ev sahibi artık evlilik zamanının geldiğini söyleyerek onu Melahat ile tanıştırdı. İki genç birbirlerini beğendi ve evlenmeye karar verdiler. Hüseyin bu durumu ailesine bildirdi ama ailesi bu durumdan hiç memnun olmadı. Şiddetle karşı çıktılar. Çünkü kendilerinin de bir gelin adayı vardı. Tüm engelleme çabalarına rağmen Hüseyin Melahat ile evlendi. Uzun yıllar evli kaldılar ve iki çocukları oldu. Yaşananlar çeşitli problemler doğuruyor, problemler, beraberinde sağlık sorunlarını getiriyordu. Yıl, 1984. Bir gün kapı çalındı. Gelen kendisinden 12 yaş küçük, ama gençlik yıllarında birlikte futbol oynadıkları Sami Demirtuna idi. Sami yıllardır Almanya’da çalışıyordu. Orada meslek okuluna gitmiş, terapist olmuştu. Sami, “Nasılsın ağabey,” diye sorunca. Hüseyin, ona uzun uzun baktı… Bakışlarında hayata karşı duyduğu küskünlüğü, kırgınlığı ve tükenmişliği vardı. Cılız bir sesle, “Yorgunum dostum, yorgunum. Vefasız yıllara, vefasız yakınlarıma dargınım ,” dedi. Sami, Hüseyin’in elini tuttu, “Merak etme iyileşeceksin, yine tüm dostlar bir araya geleceğiz,” dedi. Sonra kalktı, kapıda veda ederken, Melahat Hanım, hastalığın adını söyledi: Kanser. Soğuk bir geceydi. Sami o gün yaşadıklarından çok etkilenmişti. Bir kağıt kalem aldı eline ve içini döktü kağıda. Şiir bittikten birkaç gün sonra, tekrar gitti arkadaşının yanına ve şiiri okudu. Hüseyin mutlu olmuştu. Sevindi, teşekkür etti. Daha sonra Sami şiiri, Selçuk Tekay’a verdi. Şiir aylar sonra şarkıya dönüştü. Sami bu sefer şarkıyı telefonda Hüseyin’e dinletmek istedi. Heyecanla çevirdi numaraları. Telefondaki ses buz gibiydi: “Hüseyin Beyi kaybettik.” Baharı beklerken ömrüm kış oldu Gözümde her zaman biraz yaş oldu En güzel duygular bana düş oldu Yorgunum dostlarım yorgunum artık Vefasız yıllara dargınım artık Tutmadı ellerim sıcak elleri Duymadım aşk denen tatlı sözleri Taşıdım gönlümde acı izleri Yorgunum dostlarım yorgunum artık Vefasız yıllara dargınım artık İçimde ateşler söndü kül oldu Aşk bahçem kurudu sanki çöl oldu Yar bildim o bile bana el oldu Yorgunum dostlarım, yorgunum artık Vefasız yıllara dargınım artık. HÜSEYİN’E KENDİNİ ANLATAN ŞARKIYI DİNLEMEK KISMET OLMADI. • AMA SİZ O ŞARKIYI SÖYLERKEN VEYA DİNLERKEN HÜSEYİNİ ANARSINIZ HERHALDE.

30.8° / 18.5°